LEKKER NAGENIETEN MET JETTY - VRIJDAG 4 SEPTEMBER
Jetty van Kooij neemt je mee naar de vrijdag van Breda Barst 2026. Van de sfeer op het terrein en het publiek tot aan de muziek, bijzondere momenten en alles wat haar die dag opviel. Waan je zo weer even op Breda Barst!
MINI BARST
Om 14.00 uur staan er al 100 schoolkinderen te trappelen voor de deur. Ze kunnen niet wachten om als eerste het festivalterrein op te rennen. Het startschot is gegeven en nog geen seconde later denkt ook de regen van ik ga beginnen. Dat mocht de pret niet drukken. Een regendans op Michael Jackson samen met de Wethouder van Cultuur Marike de Nobel die Mini Barst opent, geschminkt worden als een fee, een insectenhotel maken en een mooie button maken met het Breda Barst logo erop en nog veel meer, het kan niet op voor de kids!
Foto: Valerie Berger Photography
JET VAN DER STEEN
Ondertussen hoor je de soundcheck op de achtergrond van Amstel stage, jet van der steen zal zo het podium betreden. Ik ken haar persoonlijk nog vanaf dat ze 14 was en heb haar al die jaren met grote ogen gevolgd. Ze breekt de tent af op Lowlands en nu dan op Barst. Backstage schiet ik haar natuurlijk even aan, niet wetende of ze mij nog zou herkennen. Ik kijk achter het doek van de kleedkamer en zeg: ‘He Jet!’, en ze roept meteen ‘He Jetty!’ en we geven elkaar een dikke knuffel. Ik vraag of ik haar mag interviewen na het optreden voor dit blog. ‘Jazeker!’ Zegt ze enthousiast. ‘En mag mijn dochter jou dan ook interviewen voor haar profielwerkstuk dat over feminisme gaat?’ Vraag ik voorzichtig. ‘Ja, natuurlijk, wat een goed onderwerp!’
Tijdens haar optreden krijg ik regelmatig kippenvel en sta ik het volgende moment weer lekker te dansen. Bij ‘Juni’ pik ik een traantje weg. Haar stem en de tekst ontroeren mij echt. Met haar verhalende zang pakt ze het publiek dat langzaam binnenstroomt helemaal in. Ik ben nu nog meer onder de indruk van haar dan ik al was. Wat een uitstraling! Backstage houden mijn dochter en een vriendin nog het diepgaande interview over feminisme. Over dat Jet dit ook in haar liedjes verwerkt en dit een belangrijk onderwerp vindt. Dat mannen en vrouwen gewoon op dezelfde manier behandeld moeten worden. Eens!
Foto: Peter van der Maade
MARATHON
Dan sta ikzelf te popelen bij Marathon voor het podium. Die staan al lang op mijn bucketlist. Eindelijk! En ze stellen mij niet teleur. Hun donkere opzwepende shoegaze nummers brengen mij in een heerlijke flow. De bassiste rent op en neer over het podium terwijl zanger Kay Koopmans met gitaar achter zijn rug nog steeds die mooie melodische riffs eruit krijgt die altijd als een rode draad door hun muziek zitten. Ook hun nieuwe nummers komen goed uit de verf. En dan als laatste natuurlijk mijn favoriet ‘Mind’ die ze tot een waanzinnig mooi hoogtepunt weten te brengen. Ik ben helemaal voldaan. Dit was het wachten waard!
Foto: TPJ Verhoeven Photography
DE NACHWACHT
Op naar De Nachtwacht. Met zijn Limburgse zachte accent warmt Jiri Taihuttu met zijn bizar goede blues gitaarsolo’s en funky nummers het publiek op voor MEROL. In zijn nummers zoals de ‘Illusionist’ is hij minder zacht met teksten als:
“Maar nu word ik gek van jou, elke keer
Want het is telkens weer diezelfde shit
Telkens weer diezelfde shit”
En hij vraagt om een mosh pit, iets wat je niet verwacht bij deze muziek maar waar het publiek meteen gehoor aangeeft. ‘We gaan lekker dansen!’ zegt hij met zijn Led Zeppelin shirt aan. Deze melting pot van stijlen zijn -zoals hij op Instagram in een interview vertelt- met de paplepel door zijn ouders ingegoten. En hij weet er een eigentijds geluid aan mee te geven, dat ook overduidelijk de jongeren aanspreekt.
Ondertussen gaat het flink los in de Spaanse Kraag en ook op de Future Stage weten ze ook van wanten. Helaas heb ik niet alles kunnen zien. Maar de sfeer zat er in ieder geval goed in.
Foto: TPJ Verhoeven Photography
MEROL
En dan de grote afsluiter: MEROL. Het park staat bomvol, in volle verwachting van deze taboedoorbrekende dame. Dat dit nog steeds kan, verbaasd mij ten zeerste. Zouden niet alle taboes al doorbroken moeten zijn in deze ‘day and age.’ Dat is duidelijk niet het geval gezien de reacties op de socials. MEROL brengt visueel en tekstueel een duidelijke boodschap op een kunstzinnige manier. Dat vrouwen ook lief mogen zijn voor hun lichaam zijn en van seks mogen genieten en een keuze maken in wel of geen kinderen. Dat een keuze voor geen kinderen willen er ook mag zijn. En dat dat een verdomd lastige keuze is. Vanuit moedergevoelens en dat je jouw eigen leven nog helemaal wil hebben. En dat beeld ze expressief uit met een borstkolfapparaat met daaraan een supersoker waaruit ze de moedermelk spuit. MEROL begint knallend en sluit knallend af. Het publiek gaat er in mee en steunt haar boodschap. Mission accomplished!
Foto: Hubristic Donkey
