Yes! Het wordt een hele mooie dag. 21 graden, zonnetje en daarmee loopt het park als snel vol met gezinnen, groepjes vrienden en de artiesten staan backstage ook al te popelen. Zo ook de Australische broeders ‘LamBros.’ die ik meteen bij hun kladden pak als ze relaxed aan de biertafel backstage zitten. Ik zeg: ‘Hi guys, I am so excited to meet you, I used to live in Narrabeen!’ Met grote verbaasde ogen kijkt de zanger mij aan en zegt ‘ No way!’ ‘Yes way!’ Zeg ik enthousiast, want die ‘suburb’ is twee dorpen verder dan waar zij nu wonen in Syndey op The Northern Beaches. We vertellen honderduit aan elkaar over dit wat mij betreft mooiste gebied met zo’n ontzettend fijne vibe. En dat relateer ik ook meteen aan hun muziek. Er zijn al diverse bandjes uit die regio die echt mijn hart hebben gestolen zoals The Beautiful Girls en The Fumes. En na het optreden van de ‘LamBros.’ was ik meteen verkocht. Kippenvel all over tijdens ‘You won’t call’ door de mooie stem van Connor en meedijnend op de didgeridoo ritmes van Harry die organisch in de bluesrock mee denderden. Ik kan er uren over praten, dit was de ontdekking voor mij op Breda Barst. Nu hou ik op… Mocht je er niet bij geweest zijn, dan hoop ik dat je ze ooit nog gaat zien! Absoluut de moeite waard.

Foto: Henny van Riel

Even terug naar de basis. Vanachter mijn scherm in het communicatiehok hoor ik de intrigerende stem van de zanger van Bon Sirah. Hij trekt mij daarmee naar de Amstel Stage en zingt langzamerhand het hele veld vol. Dan zet hij ook nog eens verschillende klankkleuren in zijn stem in waardoor er een mooie gelaagdheid in de nummers komt. Van bariton tot een Britpopstem. Ik hoor zelfs een vleugje Liam van Oasis in de hardere nummers. Deze gevarieerdheid spreekt mij enorm aan en ik blijf dan ook aandachtig luisteren.

Foto: Valerie Berger Photography

Dan fladder ik weer lekker over het veld, ik kijk even bij Breda Barstards open podium waar de volgende act wordt opgebouwd, struin langs de markt en beland bij de Mentos Future Stage voor de dames van LÖNA. Ze staan op het nieuwe podium met een schitterende doorkijk naar de bomen erachter. Magisch. Deze tweeling is duidelijk goed op elkaar ingespeeld en versterken elkaars zang en muzikale krachten. Dit uit zich in donkere nummers die met een bijna Turkse sound de sfeer doen opvrolijken. Een lach en een traan. Daar gaat het bij hun om. En dat merk je aan alles. Zonder een donkere kant kan er geen licht bestaan. Een mooie boodschap die je door alle lagen van de muziek hoort.

Foto: Elly Matthijsen